2006/Dec/13

วันที่สองธันวาคม:
วันนี้เราต้องออกเดินทางตั้งแต่ตี 1 (ของวันที่ 2 นี่แหละ)
แน่นอนเราไม่นอนหรอก รอพ่อมารับแหละ
ระยะทางเริ่มต้น เจ็ดร้อยกิโลเมตร

ออกมาจาก มอ.ภูเก็ตได้พักนึงพ่อก็บ่นว่าง่วง
เลยจอดนอนแถวๆ ป้อมตำรวจตรงก่อนถึงสะพานสารสินนิดหน่อย
แล้วก็ออกเดินทางต่อไปได้อีกนิด
พ่อบอกว่าไม่ไหวจริงๆ ก็เลยแวะปั๊มที่พังงา
จอดนอนถึงเกือบๆ เช้า ก็ออกเดินทางต่อ
ขึ้นเหนือตามทางหลวงแผ่นดินสาย 4 "เพชรเกษม" มาเรื่อยๆ

จุดหมายของวันนี้อยู่ที่บ้านพี่สาวของพ่อ
ที่พุทธมณฑลสายสอง
เข้ากรุงแล้วก็หลงทางกันใหญ่
ก็ไม่ให้หลงได้ไงอ่ะ จะเลี้ยวขวา แต่ต้องชิดซ้ายงี้
ไม่ชินเลยจริงๆ ให้ตายเหอะ
แต่แล้วก็มาถึงโดยสวัสดิภาพ
นอนสบายได้คืนนึงและ
ระยะทางรวม หนึ่งพันสี่ร้อยกิโลเมตร


วันที่สามธันวาคม:
ออกเดินทางจากบ้านพี่สาวพ่อตั้งแต่แปดโมง
เป้าหมายวันนี้อยู่ที่ตลาดโรงเกลือ อ.อรัญประเทศ จ.สระแก้ว
ก็เข้าถนนเส้นใหญ่ๆ (ลืมไปแล้วว่ามันคือสายไหน)
เวียนไปเรื่อยๆ แล้วลัดเข้าปทุมธานีนิดหน่อย
ปรากฎว่า หลงครับทั่น (ฮา)
แต่หลงไม่นานหรอก พกแผนที่ไว้ซะอย่าง แว๊บเดียวก็หาเจอแล้ว
ก็เดินทางออกมาทางรังสิต ผ่านคลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม ... ยันคลองสิบห้า
พ่อเวียนๆ รถให้แม่ดูดอกไม้อีกหน่อย แต่ผมหรอ หลับครับ
หลับตั้งแต่พ้นคลองห้ามาได้นิดเดียว

ตื่นอีกทีแถวๆ สระแก้ว ระหว่างทางก็นั่งดูริมทางไปเรื่อยๆ
เค้าก็มีขายเครื่องไม้ที่ทำจากไม้ไผ่
สวยๆ เยอะมากๆ เลย ราคาก็ถูก (เมื่อเทียบกะแถวบ้าน)
แซวกะพ่ออยู่เลยว่านี่ถ้าเอารถหกล้อมานะ ซื้อไปเพียบแน่ๆ
เอ๊อก

แล้วก็ถึงตลาดโรงเกลือจนได้
มาถึงตอนบ่ายนิดๆ
คุณแม่เดินไปตาลุกไป
เครื่องเพชรพลอยของแม่เยอะแยะเลย
ต่อราคาแบบไม่ยั้งเลย สุดยอดมากๆ
จากตั้งขายอยู่สองร้อย แม่ต่อซะเหลือ 60
เราเครียดแทนเลย 555
รวมๆ ซื้อมาสองหมื่นกว่าบาท ด้วยเวลาเลือกมาราธอน 3 ชั่วโมง
น้องเราแบบว่า บ่นแล้วบ่นอีกตลอดทางเลย
แล้วก็เวียนๆ ดูอีกหน่อย ก็ออกจากตลาดโรงเกลือ
แล้วก็ขึ้นบุรีรัมย์ วันนี้นอนที่อำเภอนางรอง
เปิดห้องโรงแรมห้องนึง 450 บาท 3 เตียง นอนสบาย
แถมมีเน็ต wireless ให้เล่นด้วย สุดยอดเลยโรงแรมนี้ 555
ระยะทางรวม หนึ่งพันเก้าร้อยกิโลเมตร


วันที่สี่ธันวาคม:
วันนี้ออกจากโรงแรมตอนเช้า เป้าหมายแรกสุดคือปราสาทเขาพนมรุ้ง
เมื่อวานถึงได้นอนที่อำเภอนางรองเพราะใกล้สุดแล้ว
ขึ้นดอยขึ้นเขา วิวสวยดีมากๆ เลย
ขึ้นถึงตัวปราสาท อากาศกำลังเย็นสบายเลย
ไอเปี๊ยกเดินตัวปลิวหายไปไหนก็ไม่รู้ตลอดทาง ตามมันไม่ทันซักที
เราก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ของเรา
คิดไม่ผิดเลยที่นอนที่นางรองเมื่อคืน
สุดยอดสมความตั้งใจเลยจริงๆ ปราสาทเขาพนมรุ้งเนี่ย

ออกจากปราสาทเขาพนมรุ้ง ก็มุ่งหน้าเข้าร้อยเอ็ด
เป้าหมายต่อไป บ้านน้องชายของแม่
ตอนแรกดูแผนที่ใหญ่ มันมีแต่ถนนเส้นใหญ่ ต้องไปเข้าวงแหวนรอบนอก แล้วมันอ้อม
เลยเปิดแผนที่เล็กดู ละเอียดขึ้นอีก เจอถนนทางลัด 555 เสร็จโก๋
พ่อเลยลัดเข้าไป ผ่านทุ่งนา ทุ่งหญ้า
กำลังเก็บข้าวเป็นกองๆ พอดี ได้บรรยากาศมนต์รักลูกทุ่งชะมัด
(ฮา)

แล้วก็ไปถึงบ้านน้าตอนบ่ายแก่ๆ
อากาศร้อยเอ็ดกำลังเย็นสบายเลย
แต่กลางคืนหนาวชิบหาย
ขนาดปิดหน้าต่าง ไม่เปิดพัดลม ไม่เปิดแอร์ยังหนาวเลย
ระยะทางรวม สองพันสองร้อยกิโลเมตร


วันพ่อแห่งชาติ:
ออกเดินทางจากบ้านน้าตั้งแต่เช้า เป้าหมายวันนี้อยู่ที่ภูเรือ จังหวัดเลย
ก็เข้าถนนผ่านตัวเมืองร้อยเอ็ด เข้าขอนแก่น (รถติดเป็นบ้า)
แล้วก็ออกมาเลย
ผ่านทางเข้าดอยอินทนนท์ด้วย เสียดายจังเวลาไม่พอ
ไม่ได้ฟิตร่างกายขึ้นดอยอินทนนท์ด้วย
อดแน่นอน เอ๊อก
ก็ผ่านไปเรื่อยๆ พอแถวๆ อำเภอภูเรือเท่านั้นแหละ
ดอกไม้เต็มสองข้างทางเลย
ต้นคริสต์มาสสีแดงแป๊ดเต็มสองข้างทาง
แล้วก็เจอสีเหลือง สีชมพูด้วย
เถียงกะพ่ออยู่นานสองนานเลยว่ามันเป็นสีอย่างนี้ หรือว่ามันเป็นสีนี้ก่อนแล้วค่อยเปลี่ยนสี
จนไปถามคนขาย เค้าถึงได้บอกว่ามันเป็นสีนี้เลย

วันนี้ขึ้นไปบนภูเรือ ไปนอนบนภู กางเต๊นท์นอนเอา
อากาศหนาวบรึ๋ยมากๆ
แบบว่าหนาวเข้ากระดูกดำเลย
แน่นอนว่า true move ไม่มีสัญญาณตลอดเส้นทาง
และเครื่อง one-2-call เราก็แบตหมด เลยต้องสลับซิมกันโทรคุยกะที่รัก
ระยะทางรวม สองพันหกร้อยกิโลเมตร

วันที่หกธันวาคม:
ตื่นเช้าบนภูเรือ เช้ามากๆ เพราะเป้าหมายคือจะดูพระอาทิตย์ขึ้น
ตื่นแล้วก็ขึ้นไปบนจุดชมพระอาทิตย์ขึ้น แต่... อด T_T
หมอกลงจัดมากๆ (ใครว่าหมอก ผมว่ามันเป็นเมฆนะ)
ก็เลยขึ้นไปบนยอดภูเรือกัน
ระดับความสูงจากน้ำทะเล หนึ่งพันสามร้อยหกสิบห้าเมตร
(ที่บ้าน สิบเอ็ดเมตร // กรุงเทพ แค่หนึ่งเมตร)
แล้วก็กลับมาเก็บของ ออกเดินทางต่อ
เป้าหมายวันนี้ เชียงใหม่

ก็เดินทางมาเรื่อยๆ ตามทางหลวงแผ่นดินสาย 11
ผ่านโรงไฟฟ้าแม่เมาะที่ลำปางด้วย เลยแวะเข้าไปเวียนๆ ดู
โอ้ โรงไฟฟ้าอลังการ สายไฟพันกันยั๊วะเยี๊ยะ (เขียนถูกป่าวเนี่ย)
แถมเจอป้ายทางไปราชพฤกษ์ตั้งแต่ตัวเมืองลำปาง งงเลยเรา

เข้าเชียงใหม่ตอนค่ำๆ หลงทางเหมือนกรุงเทพไม่มีผิดเลย
ถนนอะไรมันก็ไม่รู้ เยอะแยะไปหมด
เลี้ยวไปเลี้ยวมา มั่วชะมัด
ระยะทางรวม สามพันสองร้อยกิโลเมตร

วันที่เจ็ดธันวาคม:
วันนี้ตื่นเจ็ดโมงกว่า อาบน้ำอะไรเรียบร้อยตอนแปดโมง ออกจากที่พัก
แล้วก็มุ่งตรงไปงานพืชสวนโลกเลย
ผมก็เตรียมกล้องพร้อม ถ่านชาร์จ 4 ชุด memory 512 MB @ 4 MPixel ทุกรูป
กะว่าวันนี้ยังไง memory นี้ก็เต็มแน่ๆ

มาถึงหน้างานตอนเก้าโมงนิดๆ
ถ่ายรูปเนินราชพฤกษ์ กะต้นไม้ขวดหน้างาน แล้วก็เข้าไปในงาน
เดินวนไปเรื่อยๆ ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ
เจอเด็กน่ารักไม่ค่อยเยอะเลย เซ็ง
ตอนหัวค่ำมีการแสดง น้ำพุ สุดยอดเลย สวยมากๆ
อลังการสุดๆ เสียดายได้มุมไม่ดีเท่าไหร่
ดูไม่ชัดเลย
กลับมาถึงที่พัก สลบเหมือดเลย เดินกันเมื่อยมากๆ
ถ่ายรูปรวมทั้งงานเกือบพันรูป ลบทิ้งเป็นร้อย
ระยะทางรวม สามพันสองร้อยกิโลเมตร

วันที่แปดธันวาคม:
วันนี้ออกจากที่พักแล้วก็เข้าสวนสัตว์เชียงใหม่
มาดูหมีแพนด้า กะหมีโคอาล่า เป้าหมายหลักเลย
แพนด้านอนแผ่น่ารักมากเลย ไม่รู้ช่วงช่วงหรือหลินฮุ่ย
โคอาล่านอนเกาะกิ่งไม้อยู่สามตัว
อีกตัวกำลังกิน เคี้ยวหงับๆๆๆ
อ๊างงงง น่ารักชะมัด
ออกจากสวนสัตว์ตอนเที่ยง แล้วก็มาดอยอินทนนท์ต่อ
ขึ้นไปบนดอย ดอกไม้สวยกว่าที่งานพืชสวนโลกอีก
มันหนาวดี ดอกไม้บานเพียบเลย
ตรงเจดีย์อะไรซักอย่างบนยอดเขาอะ วิวสวยโคตรๆ
ได้ขึ้นไปถึงยอดดอยอินทนนท์มาด้วย
ระดับความสูงจากน้ำทะเล สองพันห้าร้อยหกสิบห้าเมตร
หนาวได้ใจมากๆ ฮ่าๆ
นอนดอยอินทนนท์คืนนึง กางเต็นท์นอน ไม่ได้ให้ความรู้สึกนอนเต็นท์เท่าไหร่เลย
คนเยอะมากๆ
ระยะทางรวม สามพันสามร้อยกิโลเมตร

วันที่เก้าธันวาคม:
ออกจากดอย แวะตลาด กับโครงการหลวง ผักสดๆ หวานๆ กรอบๆ เพียบ
ซื้อใส่ลังแช่น้ำแข็งเรียบร้อย เตรียมหาน้ำสลัดกิน 555
ระหว่างทางก็แทะแครอทพลางๆ อู๊วววว หวาน กรอบมากๆ
กร๊อบๆๆ
แล้วก็เดินทางตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 "พหลโยธิน" เข้าอำเภอบ้านตาก
แล้วแยกเข้าทางหลวงหมายเลข 1175 AIS Call Center สวัสดีค่ะ เอ้ยไม่ใช่
คือมันเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175 จริงๆ นะ
จากอำเภอบ้านตาก ถึงอำเภอแม่ระมาด
แล้วทางงี้แบบว่า... โอ๊ย ไม่อยากจะ said เลย
โค้งไปก็โค้งมา
ทางตรงได้ไม่เกินร้อยเมตร โค้งอีกแล้ว
แถมถนนโคตรจะแคบเลย
แถมอีกอย่าง ด่านตรวจเยอะกว่าที่นราธิวาสอีก
เชื่อมันเลย
ทรมาณสุดๆ จะหลับก็หลับไม่ลง โค้งแล้วโค้งอีก จะบ้าตาย
สมแล้วที่ได้ทางหลวงหมายเลข 1175 เหมือนกะ AIS Call Center ไม่มีผิดเลย

ถึงแม่ระมาดโดยสวัสดิภาพ ออกมาเจอเมืองตกใจชะมัด เมืองใหญ่โคตร
แถมเข้าแม่สอดยิ่งตกใจใหญ่ เพราะเมืองมันใหญ่กว่าอำเภอเมืองปัตตานีซะอีก
หลงทางเลย
หาทางไปโรงแรมไม่เจอ (ฮา)
ถึงแม่สอดมืดๆ แล้วก็เลยนอนที่นี่ก่อนคืนนึง
ระยะทางรวม สามพันเจ็ดร้อยกิโลเมตร

วันที่สิบธันวาคม:
เที่ยวตลาดริมเมยตอนเช้า แม่ก็เลือกเครื่องเพชรพลอยของแม่ไปเรื่อยๆ
เราก็ดูของน่าสนใจของเราไปเรื่อยๆ ก็ไม่เท่าไหร่
มันไม่เจอของน่าสนใจ แต่ของมันมีมากกว่าที่ตลาดโรงเกลือ แต่แพงกว่าเยอะเลย
เห้อ...

ออกจากแม่สอดตอนเที่ยง แวะซื้อน้ำสลัดมาด้วย (ฮา)
ผักใส่กล่องใส่น้ำแข็งไว้เรียบร้อยเลยยังกินอร่อยอยู่
ทำสลัดกินกันตลอดทางเลย อาหย่อยๆ ง่ำๆ
วันนี้ป๊าคึกมากเลย
ขับรถยาวตลอดทาง ลงมาเรื่อย...
จอดนอนในรถแถวๆ เพชรบุรีมั้ง
ระยะทางรวม สี่พันสี่ร้อยกิโลเมตร

วันที่สิบเอ็ดธันวาคม:
ถึงบ้านเพื่อนพ่อที่ประจวบคีรีขันธ์
อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อย ทานข้าวด้วย
นั่งเล่นเน็ต check ข้อมูลอีกหน่อยก็ออกเดินทางต่อ
ฝนฟ้าไม่เป็นใจเท่าไหร่ตั้งแต่เข้าเขตภาคใต้
ฟ้าครึ้มๆ ทำท่าจะตกตลอดทาง แถมตกปรอยๆ ตลอดทางเลยด้วย
ออกมาแล้วผมก็แยกลงที่สุราษฎร์ธานี
ขึ้นรถกลับมาที่ภูเก็ตเวลาประมาณสองทุ่มกว่าๆ
เหนื่อย แต่สนุกดี trip นี้

ระยะทางรวม ห้าพันกิโลเมตร

~*

edit @ 2006/12/13 15:54:17